Rondzendbrief Hemelvaart 2002

"En Ik zal de Vader vragen jullie een andere Helper te geven, die voor altijd met jullie zal zijn, de Geest van de waarheid. De wereld kan Hem niet ontvangen, omdat ze Hem niet ziet en ook niet kent; jullie kennen Hem wel, want Hij blijft bij jullie en zal in jullie zijn."
(Uit het evangelie van St. Jan)

Lieve zusters en broeders,

Op het moment van schrijven lijken we de door Johannes aangekondigde Helper meer dan ooit nodig te hebben. Onze wereld wordt getekend door geweld - vaak tegen onschuldigen - wantrouwen en machtsstreven. De machtigen van onze aarde ontzien zich niet om de wet naar hun hand te zetten waar hun dit uitkomt. Protesten, die op veel plaatsen en in veel vormen geuit worden, worden in het beste geval afgedaan als niet relevant en in het slechtste geval verdacht gemaakt. Het lijkt erop dat de Geest op veel plaatsen niet meer kan waaien waar Zij wil. Maar Zij is ons toegezegd en daar willen wij op vertrouwen. In dit vertrouwen schrijven wij jullie opnieuw een brief om iets over ons leven te vertellen.

De laatste maand van het vorige jaar hadden we heel wat te vieren. Op 16 december heeft Lidy haar 65e verjaardag gevierd. Zij vond dat ze na zo'n spannende (ziekte)periode echt iets te vieren had. Het was een geweldig feest. Het begon al tijdens de Eucharistieviering waarbij familie, vrienden en bekenden aanwezig waren. Er werd tijdens de viering voor haar gebeden en gezongen. Bijna alle genodigden zijn ook gekomen en het was heerlijk druk. Van haar neef kreeg ze 65 donkerrode rozen. Lidy wilde graag geld voor de gehandicapte meisjes in Zuid-India. Alles samen heeft een heel mooi berdrag opgeleverd, waarmee weer meisjes geholpen kunnen worden. Er werd door jonge vriendinnen en een vriend van haar samen met Heleen gezongen. Prachtig was het. Het was een dag om echt niet te vergeten. Allen nog hartelijk dank voor het verhogen van de feestvreugde.

Op 27 december hebben we ons patroonsfeest gevierd, het feest van St. Jan de Evangelist, die voor ons een bron van inspiratie blijft. 's Morgens hebben we in een viering met ons vieren onze geloften hernieuwd en 's middags zijn we met enkele mensen uit onze naaste vriendenkring samen gekomen voor een bezinnende bijeenkomst. Als basis hiervoor hebben we een fragment genomen uit de eerste brief van St. Jan, waar Dinie en Heleen ieder vanuit hun eigen gezichtspunt commentaar op geleverd hebben. Dit was het startpunt voor een inspirerend gesprek waar iedereen met veel enthousiasme aan deelnam. De "St. Janslezing" begint zo langzamerhand een traditie te worden.

Kort na Kerstmis hebben we er een regelmatige gast bij gekregen. Elles, die via Heleen en de Franciscaanse Beweging met onze communiteit in contact kwam, gebruikt in de eerste helft van de week ons huis als uitvalsbasis om haar mogelijkheden voor de toekomst te verkennen. We genieten er steeds van als zij bij ons is. Elles heeft er ook voor gezorgd dat we voor het eerst in onze geschiedenis als communiteit een (part-time) huisdier hebben, want Tim de rat komt altijd trouw met haar mee.

Op 1 februari was Giny 25 jaar als acitiviteitenbegeleidster werkzaam in Bartiméushage, instituut voor meervoudig gehandicapten, te Doorn. Dit jubileum is op uitbundige wijze gevierd. 10 Dagen lang stond haar s'morgens, als ze op haar werk kwam, een verrassing te wachten. Zelfs het Gronings volkslied ontbrak daarbij niet. Ter afsluiting werd haar een receptie aangeboden, waarbij wij allen aanwezig waren. Lenie en Giny's zus Toos waren er ook bij. Tijdens de receptie was duidelijk voelbaar hoe Giny gewaardeerd wordt. Als cadeau-tip had ze een klein concreet project in Namibië gekozen: een jonge vrouw die haar studie voor onderwijzeres niet kan betalen. Velen hebben daaraan bijgedragen. Tijdens het feest zijn foto's gemaakt en deze zijn naderhand in boekvorm aan Giny aangeboden. Wie dit nog eens wil bekijken, is van harte welkom.

Heleen is nu ruim een half jaar bezig met haar promotie-onderzoek met als (onder)titel "spiritualiteitscentra als vindplaats van een nieuw catecheseparadigma?" In dit half jaar heeft ze contacten gelegd met verschillende spiritualiteits- en bezinningscentra en geprobeerd om een overzicht te krijgen van het geheel van centra in Nederland die "van huis uit katholiek" zijn. Sinds begin april neemt ze bij een aantal centra deel aan activiteiten om zo een beter beeld te krijgen van wat er in zo'n centrum gebeurt. Omdat catechese te maken heeft met het doorgeven van christelijke traditie werkt Heleen daarnaast aan een meer theoretisch deel van haar onderzoek dat ten doel heeft te formuleren hoe christelijke traditie er in deze tijd uit zou kunnen zien, zonder te verstarren maar ook zonder haar eigenheid te verliezen. Dit is een spannende zoektocht.

De vredesbeweging blijft een belangrijk deel vormen van het leven van Heleen, ook nu de belangstelling voor de oorlog in Afghanistan een aflopende zaak lijkt. In haar werk voor de vredesbeweging richt ze zich met name op "ander nieuws": berichtgeving die een ander beeld laat zien dan het beeld dat in de massamedia geschetst wordt . Onder andere werkt ze samen met anderen aan een wekelijks nieuwsbulletin over de "oorlog tegen het terrorisme" in Afghanistan en elders. Het uitbarstende geweld in Palestina heeft ons alle vier diep geschokt, maar Heleen in het bijzonder omdat zij er vier jaar geleden zelf geweest is en bekenden in de bezette Palestijnse gebieden heeft wonen. Sinds begin april geeft Heleen haar medewerking aan een website met ooggetuigenverslagen en oproepen vanuit Palestina. Het werk voor de vredesbeweging neemt nog steeds het grootste deel van haar tijd en energie buiten haar "gewone" werk in beslag.

We hebben er dit jaar helaas vanaf moeten zien om opnieuw een boekje uit te brengen met dagelijkse gebeden in de Vastentijd, zoals we vorig jaar deden. In de Advent hopen we de lijn wél weer door te kunnen trekken, omdat het ons vorig jaar veel goed heeft gedaan en we van andere gebruikers van het boekje hetzelfde hoorden.

In de vorige nieuwsbrief vertelden we al dat de werkgroep Religieuzen rond de landbouwproblematiek, waar Giny deel van uit maakt, een studiedag aan het voorbereiden was, met als thema: Landbouw en Politiek. Het was een goede dag. ' s Morgens maakte het verhaal van boerin Annie van Niersen uit Nijbroek veel indruk. Ze schaamde zich tegenover haar gezonde dieren die afgemaakt moesten worden en die zij niet kon beschermen. Ria Beckers gaf er een reflectie op. In de middag was er een gesprek tussen de genodigde politici en de aanwezigen. Hierbij kwam onder andere aan de orde dat de multinationals bepalen wat er verbouwd moet worden. Voor locale productie is geen plek. Het voordeel komt ten goede aan de multinationals en niet aan de boeren. Het was een levendige discussie. Velen van de aanwezigen zeiden in hun reactie dat zij dit niet graag hadden willen missen.

Lidy, Giny en Dinie hebben evenals vorig jaar in maart deelgenomen aan enkele werkdagen 'geaarde spiritualiteit'. Dit jaar was het thema: van dictaat naar dialoog. Dit thema was gekozen naar aanleiding van de gebeurtenissen op 11 september 2001. De gedachte er achter was dat taal een instrument kan zijn van dictaat of van dialoog. De oorlogsrethoriek van Bush duldt geen tegenspraak, kent alleen maar goed en kwaad, vriend en vijand. 'Wie niet met me is..'De kracht van de taal ligt echter in het relationele vlak, Als je open de dialoog ingaat, zonder vooroordelen of vooronderstellingen, schep je samen iets nieuws. Hierover samen met leken en religieuzen uit het hele land te praten was een goede en inspirerende ervaring.

Samen met Josien van Iersel heeft Lidy een nieuwe cursus opgezet van drie maal twee studiedagen. De cursus heet:"Met hart en ziel" of anders gezegd: van waaruit doe je de dingen die je doet. Negen vrouwen nemen aan de cursus deel. De eerste twee dagen zijn al geweest. De evaluatie hiervan was zo treffend dat iemand spontaan uitriep:"Deze cursus moet iedereen volgen. Ik heb me toch een energie gekregen!" Ook werd opgemerkt dat er grote behoefte is aan spiritualiteit en dat in de cursus veel dingen helder zijn geworden. Dat belooft wat voor de volgende keren! Lidy vindt het heerlijk om met zo'n groep vrouwen op te trekken.

In gemeenschap leven betekent ook: in een spannende ontwikkeling zijn. Die ontwikkeling kan soms onverwachte vormen aannemen. Eén van die onverwachte ontwikkelingen is dat Heleen tot de conclusie is gekomen dat het voor haar beter is om uitwonend communiteitslid te worden. Sinds eind maart is Heleen op zoek naar (idealiter zelfstandige) woonruimte in het Soesterkwartier, dus op loopafstand van ons huis aan de Noordewierweg. Heleen blijft wél dingen met de communiteit samen doen, vooral als het gaat om bezinningsbijeenkomsten en gebedsvieringen en het is zeker ook de bedoeling dat ze minstens een paar maal per week bij het avondeten in huis is en op een van de twee dagen in het weekend voor de communiteit kookt, zoals ze ook nu doet. Het zal voor ons alle vier een uitdaging worden om in deze nieuwe omstandigheden vorm te blijven geven aan ons communiteitsleven.

Hoe dan ook gaan we als communiteit door. Een belangrijk aspect hiervan zijn onze bezinningsmomenten: avondgebed door de week en op zondagavond, bijbelbijeenkomsten, groepsavonden en andere min of meer spontane gelegenheden. Het is soms moeilijk om dit consequent vol te houden, vooral als ons leven zo vol actie is. Maar we erkennen alle vier dat we ook de bezinningsmomenten nodig hebben om niet alleen militant maar ook meditatief te blijven, en omgekeerd.

We hebben op onze vorige brief fijne reacties gehad, en ook kritische reactie die ons helpen om alert te blijven. We hopen dat ook deze brief niet alleen jullie van informatie voorziet, maar dat ze er ook aan mag bijdragen dat we elkaar wederzijds inspireren. We wensen jullie van harte het Pinkstervuur toe van de Geest die waait waar Zij wil. Ook wensen wij jullie een goede vakantietijd toe waarin jullie toe komen aan genieten, aan bezinning, aan nieuwe ontmoetingen en rust om na die tijd alles weer met nieuwe energie op te pakken.

Vrede en alle Goeds,

Communiteit St. Jan:
Dinie, Giny, Heleen en Lidy

Terug